من وبلاگمو خيلي دوست دارم
چون مرور نوشته هاش ، بهم يادآور ميشه چي بودم ،چطور فكر ميكردم، دغدغه‌هام چي بود 
يكي از چيزهايي كه بهم يادآوري ميكنه اينه كه ميتونستم بنويسم 
حالا عالي نه اما بد نمي‌نوشتم 
چيزي كه دوست دارم نوشتنه
خالي كردن سرم از تمام افكار معقول و نامعقول 
اينكه بدون قضاوت بگم و بگم و صد البته بدون قضاوت بودنش ممكن نيست 
خب اين هم ترسيه كه بايد بهش غلبه كنم 
مثل ترسهاي ديگه‌اي كه بهشون غلبه كردم 
اين روزها خودم رو بيشتر از گذشته دوست دارم 
ديگه برام مهم نيست اون يكي چي ميگه 
اون چيزي خواهم بود كه خودم دوست دارم 
صد البته كه بالا رفتن سنم هم تاثير مهمي در اين موضوع داره 
من دوباره برگشتم بعد از قريب چهار سال 
چيز ديگه‌اي هم كه بوجود اومده قدرت عالي من در نه گفتنه 
خيلي خوبه احساس قرباني بودن نكنيم با گفتن يه نه ساده ، يه نميتونم و يا وظيفه‌ام نيست 
خلاصه الي مادر به وبلاگت خوش آمدي